Οι μικροδορυφόροι SAR της Ελλάδας είναι από τα έργα που περνούν στις προτεραιότητες του ευρωπαϊκού SAFE γιατί προσφέρουν κάτι που λείπει από την κλασική δορυφορική επιτήρηση. Δεν βασίζονται σε οπτικές κάμερες αλλά σε Synthetic Aperture Radar, δηλαδή ραντάρ συνθετικού διαφράγματος, που στέλνει ραδιοκύματα προς τη Γη και διαβάζει την επιστροφή τους, άρα λειτουργεί μέρα και νύχτα και συνεχίζει να «βλέπει» ακόμα και όταν υπάρχει πυκνή συννεφιά ή καπνός.

Η αξία ενός τέτοιου συστήματος δεν είναι μόνο η εικόνα αλλά το τι μπορείς να καταλάβεις από αυτήν. Με επαναλαμβανόμενες λήψεις οι μικροδορυφόροι μπορούν να δείξουν τι άλλαξε σε μια περιοχή, να εντοπίσουν νέες εγκαταστάσεις, κινήσεις οχημάτων και δραστηριότητα σε λιμάνια, ακτές και κρίσιμες υποδομές, κάτι που μεταφράζεται σε πιο σταθερή επίγνωση κατάστασης σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.

Σε πρακτικούς όρους είναι ένα ζευγάρι μάτια που δεν… κλείνουν ποτέ και δεν εξαρτώνται από τον καιρό, κάτι κρίσιμο σε περιόδους έντασης αλλά και σε φυσικές καταστροφές όπου η εικόνα πρέπει να έρθει αμέσως.

Για «σταθερή επιχειρησιακή εικόνα» με συχνές διελεύσεις θεωρείται ότι χρειάζονται 4 έως 6 μικροδορυφόροι σε χαμηλή τροχιά (LEO), οι οποίοι μπορούν να παρέχουν σοβαρή ικανότητα επαναληπτικής κάλυψης στην ευρύτερη περιοχή ελληνικού ενδιαφέροντος.

Για «σχεδόν συνεχή» κάλυψη, πολύ κοντά στο 24/7, η εκτίμηση είναι ότι χρειάζονται 12 έως 20 δορυφόροι οπότε εδώ είναι απαραίτητη η ευρωπαϊκή συνεργασία μέσω SAFE, για τον διαμοιρασμό του κόστους.