Το αμερικανικό F-35 και το γαλλικό Rafale δεν αποτελούν απλώς μαχητικά πέμπτης και τέταρτης γενιάς αντίστοιχα αλλά λειτουργούν επίσης ως εργαλεία πολιτικής επιρροής, στρατηγικής ευθυγράμμισης και άσκησης κυριαρχίας, επηρεάζοντας άμεσα τις διεθνείς σχέσεις των χωρών που τα επιλέγουν.
Το infographic του Ινστιτούτου FMES αποτυπώνει καθαρά πως το F-35 ενσωματώνεται σε ένα αυστηρό πλαίσιο αμερικανικής διαλειτουργικότητας, δημιουργώντας ισχυρούς δεσμούς εξάρτησης από τις ΗΠΑ. Αντίθετα, το Rafale προβάλλεται ως επιλογή μεγαλύτερης στρατηγικής αυτονομίας, με τη Γαλλία να προσφέρει πιο ευέλικτους όρους πολιτικής και επιχειρησιακής χρήσης.
Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα έχει επενδύσει στο Rafale ως μέσο ενίσχυσης της αποτρεπτικής της ισχύος και της ευρωπαϊκής της ταυτότητας. Η Τουρκία, αποκλεισμένη από το πρόγραμμα F-35, αναζητά εναλλακτικές που θα επανακαθορίσουν τη θέση της στο αεροπορικό ισοζύγιο ισχύος.
Η επιλογή μαχητικού είναι μία συγκεκριμένη γεωστρατηγική επιλογή την οποία η Ελλάδα κάνει με απόλυτη στόχευση.
πηγή φωτογραφίας: fmes-france.org
Η επιλογή της Ελλάδας να επενδύσει ταυτόχρονα σε Rafale και F-35 δεν είναι πλεονασμός, αλλά συνειδητή στρατηγική αρχιτεκτονικής ισχύος.
Τα Rafale με τους Meteor δίνουν στην Αθήνα άμεση υπεροχή αέρος στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Είναι επιχειρησιακά ώριμα, διαθέσιμα εδώ και τώρα και αλλάζουν το ισοζύγιο σε καθημερινό επίπεδο.
Τα F-35 δεν είναι απλώς κάποια στελθ μαχητικά 5ης γενιάς αλλά σηματοδοτούν την είσοδο της Ελλάδας στο κλειστό κλαμπ της δικτυοκεντρικής ισχύος ΗΠΑ – ΝΑΤΟ. Η Ελλάδα «κλειδώνει» έτσι το ρόλο της σε μελλοντικές επιχειρήσεις υψηλής έντασης και καθίσταται αξιόπιστος κόμβος στην Ανατολική Μεσόγειο.
Με Rafale, η Ελλάδα εμβαθύνει τον άξονα με τη Γαλλία και την ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία ενώ με F-35 διατηρεί άμεσο στρατηγικό δεσμό με την Ουάσινγκτον.
Η Αθήνα με τις κινήσεις της δεν επιλέγει στρατόπεδο αλλά παίζει σε… δύο ταμπλό ισχύος.
Τουρκία
Ελλάδα
Απόρρητο