Ο ιστορικός ηγέτης του τουρκικού Πατριωτικού Κόμματος, Ντογού Περιντσέκ, επανήλθε στο προσκήνιο με δηλώσεις που αναμένεται να προκαλέσουν συζητήσεις τόσο στο εσωτερικό της Τουρκίας όσο και στη Δύση.

Μέσα από συνέντευξή του σε τουρκικό μέσο υποστήριξε ότι η Άγκυρα δεν πρέπει να θεωρεί το ΝΑΤΟ μονόδρομο για την ασφάλειά της. Αντίθετα, πρόβαλε ως στρατηγική επιλογή μια στενότερη συνεργασία με τη Ρωσία, την Κίνα και το Ιράν, κάνοντας λόγο για έναν ευρασιατικό άξονα που θα μπορούσε να εξυπηρετήσει καλύτερα τα τουρκικά συμφέροντα.

Ο Περιντσέκ υποστήριξε ακόμη ότι το Ιράν αποτελεί παράδειγμα χώρας που κατάφερε να αντιμετωπίσει πιέσεις χωρίς να ανήκει στη Βορειοατλαντική Συμμαχία. Παράλληλα επιτέθηκε στις φιλονατοϊκές φωνές της Τουρκίας, χαρακτηρίζοντας λανθασμένη την άποψη ότι η χώρα δεν μπορεί να επιβιώσει εκτός της δυτικής αμυντικής ομπρέλας.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε και η αναφορά του σε ιστορικά γεγονότα της τουρκικής πολιτικής ζωής, καθώς απέδωσε στο ΝΑΤΟ ευθύνες για κρίσιμες στιγμές της σύγχρονης τουρκικής ιστορίας.

Οι θέσεις του Περιντσέκ δεν εκφράζουν επίσημα την κυβέρνηση Ερντογάν. Ωστόσο αποτυπώνουν ένα υπαρκτό ρεύμα σκέψης μέσα στην Τουρκία που επιδιώκει βαθύτερη γεωπολιτική στροφή προς την Ευρασία και μεγαλύτερη απόσταση από τη Δύση.

Ο Ντογού Περιντσέκ δεν είναι μια τυχαία πολιτική φιγούρα στην Τουρκία. Πρόκειται για τον ιδρυτή και διαχρονικό ηγέτη του υπερεθνικιστικού κόμματος Vatan Partisi (Κόμμα Πατρίδα), μιας πολιτικής δύναμης με έντονο ευρασιατικό προσανατολισμό. Για δεκαετίες υπήρξε μία από τις πλέον χαρακτηριστικές προσωπικότητες του κεμαλικού και κοσμικού χώρου, ασκώντας σκληρή κριτική τόσο στον δυτικό προσανατολισμό της Τουρκίας όσο και στις πολιτικές των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Οι θέσεις του υπέρ μιας στρατηγικής σύμπραξης με τη Ρωσία, την Κίνα και το Ιράν τον έχουν καταστήσει σημείο αναφοράς για το λεγόμενο «ευρασιατικό ρεύμα» μέσα στην Τουρκία, το οποίο υποστηρίζει ότι η χώρα πρέπει να μειώσει την εξάρτησή της από τη Δύση και να στραφεί προς την Ασία.

Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι παρά τις ιδεολογικές του διαφορές με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αρκετές από τις γεωπολιτικές αναλύσεις και προτάσεις του έχουν κατά καιρούς βρει απήχηση σε κύκλους του τουρκικού κρατικού μηχανισμού, ιδιαίτερα μετά την επιδείνωση των σχέσεων Άγκυρας και Ουάσιγκτον τα τελευταία χρόνια.