Το τουρκικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος AKSUNGUR δοκιμάστηκε στον εντοπισμό υποθαλάσσιων στόχων κατά την άσκηση TURNAs-26, ανοιχτά της Αττάλειας. Η τουρκική πλευρά ανακοίνωσε ότι η αποστολή ήταν επιτυχής. Πρόκειται για μια εξέλιξη που ενδιαφέρει άμεσα το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, καθώς η Τουρκία δοκιμάζει έναν νέο τρόπο αναζήτησης υποβρυχίων στην Ανατολική Μεσόγειο.

Στην άσκηση, το AKSUNGUR μετέφερε τρεις ηχοσημαντήρες ASELBUOY 100P της ASELSAN και έναν ακόμη ηχοσημαντήρα. Το αεροσκάφος απογειώθηκε από την Άγκυρα, έφτασε με δορυφορικό έλεγχο στην περιοχή της δοκιμής και έριξε τα συστήματα ASELBUOY στη θάλασσα. Στη συνέχεια συγκέντρωσε τα ακουστικά δεδομένα και τα μετέδωσε σε επίγειο κέντρο στην Άγκυρα, όπου πραγματοποιήθηκε η επεξεργασία τους.

Η αποστολή διήρκεσε περίπου τέσσερις ώρες στην περιοχή των δοκιμών. Το ενδιαφέρον βρίσκεται στο γεγονός ότι το drone κατάφερε, κατά την τουρκική ανακοίνωση, να συνεργαστεί με τους υποβρύχιους αισθητήρες και να μεταφέρει τις πληροφορίες σε ένα κέντρο που βρισκόταν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά.

Οι ASELBUOY 100P λειτουργούν ως παθητικοί ακουστικοί αισθητήρες. Καταγράφουν ήχους μέσα στο νερό, οι οποίοι μπορούν να βοηθήσουν στον εντοπισμό υποβρυχίων. Δεν λειτουργούν όπως ένα ραντάρ που παρακολουθεί αεροσκάφη. Η αναγνώριση ενός υποθαλάσσιου στόχου απαιτεί επεξεργασία των ήχων και διάκρισή τους από τους υπόλοιπους θορύβους της θάλασσας.

Η συγκεκριμένη δοκιμή αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον επειδή η ASELSAN είχε ανακοινώσει τον Σεπτέμβριο του 2026 ότι οι ηχοσημαντήρες της πέρασαν σε σειριακή παραγωγή. Η Τουρκία επιχειρεί πλέον να συνδυάσει ένα σύστημα που έχει περάσει στην παραγωγή με μη επανδρωμένα αεροσκάφη μεγάλης αυτονομίας.

Τι σημαίνει η δοκιμή για τα ελληνικά υποβρύχια

Για την Ελλάδα, το ενδιαφέρον στρέφεται κυρίως στα υποβρύχια τύπου 214 του Πολεμικού Ναυτικού. Διαθέτουν αναερόβια πρόωση, η οποία τους επιτρέπει να παραμένουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα κάτω από την επιφάνεια χωρίς να χρειάζεται να λειτουργούν τους κινητήρες ντίζελ. Αυτό περιορίζει την έκθεσή τους και αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα στην προσπάθεια αποφυγής του εντοπισμού.

Ωστόσο, κανένα υποβρύχιο δεν είναι απολύτως αδύνατο να εντοπιστεί. Η αποτελεσματικότητα των ηχοσημαντήρων εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως οι συνθήκες της θάλασσας, ο θόρυβος του περιβάλλοντος και τα χαρακτηριστικά του στόχου.

Η τουρκική ανακοίνωση δεν διευκρινίζει ποιοι ακριβώς ήταν οι υποθαλάσσιοι στόχοι της άσκησης, πόσο δύσκολος ήταν ο εντοπισμός τους ή αν το σύστημα μπορούσε να τους παρακολουθήσει συνεχώς. Επομένως, δεν προκύπτει ότι το AKSUNGUR μπορεί να εντοπίζει ελληνικά υποβρύχια σε πραγματικές επιχειρησιακές συνθήκες.

Το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό διαθέτει επίσης ανθυποβρυχιακές δυνατότητες, μεταξύ άλλων μέσω των ελικοπτέρων MH-60R Romeo. Η ουσία της τουρκικής εξέλιξης βρίσκεται στην προσπάθεια αξιοποίησης μη επανδρωμένων αεροσκαφών για αποστολές που απαιτούν συνδυασμό αισθητήρων, αεροπορικών μέσων και κέντρων επεξεργασίας.

Η δοκιμή της Αττάλειας αποτελεί ένα συγκεκριμένο τεχνολογικό βήμα. Η επιχειρησιακή αξία του θα κριθεί από την αξιοπιστία του εντοπισμού, τη δυνατότητα συνεχούς παρακολούθησης και την απόδοση των συστημάτων σε πιο απαιτητικές συνθήκες. Αυτά είναι τα στοιχεία που έχουν πραγματική σημασία για την ισορροπία στον υποβρύχιο πόλεμο στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.