Η Τουρκία ενισχύει το βαλλιστικό της οπλοστάσιο με νέες παραλαβές του TAYFUN Block-2, την ώρα που μέρος του τουρκικού Τύπου συνδέει πλέον ανοιχτά το συγκεκριμένο όπλο με την Ελλάδα και συγκεκριμένα με την Αθήνα και την Κρήτη.

Το τουρκικό υπουργείο Εθνικής Άμυνας επιβεβαίωσε στις 24 Σεπτεμβρίου ότι ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες ελέγχου και αποδοχής νέας ποσότητας πυραύλων TAYFUN Block-2 από τη Διοίκηση Χερσαίων Δυνάμεων. Η επίσημη ανακοίνωση περιορίστηκε στο στρατιωτικό σκέλος της παραλαβής και δεν περιείχε αναφορά σε συγκεκριμένες χώρες ή πιθανούς στόχους.

Η συνέχεια, όμως, στον τουρκικό Τύπο ήταν σαφώς πιο επιθετική. Η Yeni Akit παρουσίασε την εξέλιξη με τη φράση ότι «η Ελλάδα και το Ισραήλ είναι πλέον απευθείας εντός εμβέλειας», βάζοντας στο ίδιο δημοσίευμα ονομαστικά την Αθήνα και την Κρήτη.

Η Ελλάδα μέσα στο αφήγημα της τουρκικής πυραυλικής ισχύος

Η αναφορά δεν είναι αμελητέα ως προς το πολιτικό της μήνυμα. Η ανάπτυξη βαλλιστικών συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς αποτελεί εδώ και χρόνια μέρος της προσπάθειας της Τουρκίας να ενισχύσει την εγχώρια αμυντική της βιομηχανία και να διευρύνει τις δυνατότητες αποτροπής της. Όταν, όμως, τουρκικό μέσο επιλέγει να μεταφράσει αυτή την εξέλιξη σε χάρτη πιθανών ελληνικών στόχων, το στρατιωτικό πρόγραμμα αποκτά και σαφή επικοινωνιακή διάσταση.

Στην περίπτωση του TAYFUN-2, η Ελλάδα δεν εμφανίζεται απλώς ως γειτονική χώρα μέσα στην ακτίνα δράσης ενός νέου όπλου. Παρουσιάζεται ως συγκεκριμένος γεωγραφικός χώρος που μπορεί να καλυφθεί από το τουρκικό πυραυλικό σύστημα, με την Αθήνα και την Κρήτη να χρησιμοποιούνται ως τα πιο αναγνωρίσιμα σημεία αναφοράς.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η τουρκική κυβέρνηση ανακοίνωσε αλλαγή στρατηγικής ή ότι το υπουργείο Άμυνας χαρακτήρισε ελληνικές περιοχές ως στόχους. Η επίσημη θέση και το δημοσιογραφικό αφήγημα παραμένουν διαφορετικά επίπεδα. Παρ’ όλα αυτά, η επιλογή της Yeni Akit δείχνει πώς η ενίσχυση του τουρκικού οπλοστασίου μπορεί να μετατρέπεται στο εσωτερικό της Τουρκίας σε μήνυμα ισχύος απέναντι στην Ελλάδα.

Έτσι, η είδηση δεν αφορά μόνο την παραλαβή ενός ακόμη οπλικού συστήματος. Αφορά και τον τρόπο με τον οποίο η στρατιωτική ισχύς εντάσσεται ξανά στον δημόσιο λόγο των ελληνοτουρκικών σχέσεων, με ελληνικές πόλεις και στρατηγικές περιοχές να εμφανίζονται πλέον ονομαστικά σε δημοσιεύματα περί «εμβέλειας».